Telewizja: obraz przekazywany za pomocą fal radiowych
Kiedy oglądamy program telewizyjny, widzimy obraz utworzony ze "wzoru światła", który jest dziełem sygnałów elektrycznych. Kamera telewizyjna przekształca filmowany obraz w sygnały elektryczne przekazywane z prędkością światła przez fale radiowe. Kolor na ekranie telewizyjnym otrzymujemy na skutek zmieszania w różnych proporcjach barwnego światła. Barwy światła nie mieszają się tak samo jak farby. Trzy barwy podstawowe to czerwona, zielona i niebieska. Mieszając w różnych proporcjach jedną lub dwie z nich z bielą, można otrzymać prawie wszystkie odcienie. Kamera telewizyjna rozdziela światło filmowanej sceny na trzy kolory zasadnicze i przekazuje każdy z nich do oddzielnej lampy analizującej przez przezroczystą płytkę przewodzącą, zwaną płytką sygnałową. Za płytką sygnałową znajduje się warstwa fotoelektryczna (zwana płytką akumulującą), która przewodzi prąd, gdy pada na nią światło. Im jaśniejsze jest światło padające na warstwę fotoelektryczna, tym większy prąd. Tworzy się zatem wzór składający się z ładunków elektrycznych, na którym obszary z największym ładunkiem dodatnim odpowiadają obszarom najmocniejszego światła. We wszystkich trzech lampach analizujących druga strona płytki akumulującej jest omiatana przez strumień elektronów wystrzeliwany z działa elektronowego. Strumień przemieszcza się od strony lewej do prawej wzdłuż poziomych linii po całej powierzchni płytki, neutralizując ubytki elektronów. Obszary płytki odpowiadające dużej jasności wymagają większego uzupełniania. Prowadzi to do wytworzenia sygnału elektrycznego, który poprzez płytkę sygnałową przechodzi do odpowiedniego układu elektronicznego. Napięcie sygnału odzwierciedla zmiany poziomu jasności.